+ پس چه خوب است از همان دوران جنینی و پیش از تولد تربیت فرزند خود را شروع کنیم و او را با صداها و سخنان نیکو عادت دهیم.

+ مراقب باشیم در چه مجلسی و با چه افرادی مصاحبت داریم.

+ با فرزند خود سخن بگوییم تا ارتباطمان با او برقرار شود.

+ برایش داستان های زیبا بگوییم و شعرهای آموزنده بخوانیم ، اگرچه او مفاهیم را نمی فهمد؛ اما روی او تاثیر می گذارد. (هوش، شنوایی، درک و ….)

+ و چه نیکو که گوشش را به آیات نورانی قرآن عادت دهیم.

+ ان شاالله بتوانیم دارای فرزندانی نیک و صالح باشیم.

عزاداری هاتون قبول حق

یادمون باشه اهداف عاشورا رو با حاشیه ها و ظاهر سازی ها زیر پا نگذاریم

شور یا شعور؟!

شور یا حق الناس؟!

عزاداری صحیح با شور است یا با شعور؟!

اندکی اندیشه و تفکر ….
————————————————————————————————————-
پ.ن: مقصود از حاشیه و شور: طیل های پر سر و صدا ، مداحی های خارج از شان اهل بیت(ع)، حرص و ولع برای گرفتن نذری بیشتر، ریختن زباله نذری در خیابان و معابر، پایمال کردن حقوق دیگران و ….

اگر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی،

باران روزی به تو خواهد گفت کجا کاشته ای…

“پس خیر را بکار،

بالای هر زمینی …

و زیر هر آسمانی …

برای هر کسی …”

تو نمی دانی کی و کجا آن را خواهی یافت!!

که کار نیک هر جا که کاشته شود به بار می نشیند …

اثر زیبا باقی می ماند،

حتی اگر صاحب اثر دیگر حضور نداشته باشد …

همه ما در زندگیمون ممکنه دارای مشکلاتی باشیم. گاهی بزرگ و گاهی کوچک

گاهی هم در معرض امتحان الهی قرار می گیریم

مهم این هست که در چنین مواقعی چطور برخورد کنیم.

بی‌تابی کردن و صبر و قرار از کف دادن در هجوم مشکلات زندگی ،  یکی دیگه از عواملی هست که باعث ایجاد حزن و اندوه در افراد می‌شه و باعث میشه دل انسان بگیره

حضرت علی علیه السلام  می‌فرمایند:  "‌ایَّاکَ والْجَزَعَ فَإنَّهُ یَقْطَعُ الامَلَ وَ یُضْعِفُ العَمَلَ وَ یُوِرثُ الْهَمَّ؛¹

از بی‌تابی کردن بپرهیز! که آن امید را قطع می‌کند و عمل را ضعیف می‌گرداند و اندوه به همراه می‌آورد.”

نکته قابل توجه: گاهی ما فکر می کنیم اگه مشکلاتمون رو پیش دیگران اظهار کنیم یا  اظهار فقر و نداری و عجز و لابه کنیم  می‌تونیم مشکل خودمون رو برطرف کنیم؛ در حالی که در این موارد نه تنها گِرِهی از کارمون باز نمیشه؛ بلکه از قدر و منزلت‌مون هم ممکنه کم بشه ؛ از طرفی هم غم و اندوه رو بیشتر حس می کنیم. 

البته گاهی نیاز هست با شخصی که می تونه به عنوان مشاور کمکمون کنه مشکلمون رو بیان کنیم یا شخصی که توانایی داره در حل مشکل کمکمون کنه و به ما مشورت بده. اما در غیر این صورت جزع و فزع کردن پیش دیگران مشکلی از ما حل نمی کنه …

———————

1.  مستدرک الوسائل، محقق نوری طبرسى، ج 2، ص 421؛ بحارالانوار، ج 73،‌ص 144

میلاد دو نور مبارک …

قسم به صبح جمالت که پشت پنجره ات …

دخیل ناله ی شبگیر می شود دل من…

سرشک حاجت هرکس که می چکد بر خاک …

کنار پنجره تصویر می شود دل من…

به چشم آینه های حرم که می نگرم …

هزار مرتبه تکثیر می شود دل من…

به شوق آنکه به پابوس زایرت برسد…

به جای اشک سرازیر می شود دل من…

خدا نکرده اگر از تو رو بگردانم …

اسیر بازی تقدیر می شود دل من…

ما برخی از اشتباهات دیگران را به سادگی می بخشیم و برخی دیگر را به سختی. و این امر بستگی دارد به میزان آسیبی که از آن اشتباه متحمل شده ایم یا میزان آگاهی فرد به هنگام انجام آن عمل، به اینکه کارش به عمد بوده یا سهواً انجام داده است. البته به میزان بخشندگی و بزرگ بودن ما نیز بستگی دارد.

اما در برخی موارد و مشاغل به خاطر حساسیت ویژه ی آنها ما حق اشتباه نداریم چون اشتباهمان ممکن است اثرات زیانباری به درازای طول عمر یک فرد داشته باشد، مثل اشتباهات پزشکی یا رانندگی و …

در این مواقع است که دیگر عمدی و یا سهوی بودن عمل زیاد مهم نیست؛ چون ما با سلامتی و جان انسانــها طرفیم و همه میدانیم که جان هر انسانی چقدر با ارزش است. در این مواقع بخشش بسیار سخت و دشوار می شود.

اما این میان برخی اشتباهات دیگر وجود دارند که با آبرو و شرف انسانها سر و کار دارند مثل بهتان زدن به دیگران، کمک به نشر شایعات دروغ و یا حتی بیان حقایقی که جان و مال و آبروی کسی را به خطر می اندازد. در این مواقع چقدر می توانیم بخشش به خرج دهیم و یا چقدر باید انتظار بخشودگی داشته باشیم؟!؟!

ما به هنگام حرف زدن در مورد دیگران و یا قضاوت کردن راجع به اعمال و رفتار آنها چقدر مسئولانه عمل می کنیم و به عواقب کارمان می اندیشیم؟

برخی اشتباهات شاید به ظاهر بسیار ریز و کوچک باشند اما در باطن قدرتی عظیم دارند که می توانند آبروی کسی را به باد دهند، آینده شغلی و حرفه ای اش را نابود سازند، اعتماد و اطمینانش به دیگران را از بین ببرند و شاید حتی آینده نسل های پس از او را نیز تغییر دهند.

+ مراقب اشتباهات میلیمتری مان باشیم.

+ مراقب قضاوت ــهایمان باشیم

+ مراقب باشیم با یقین کامل در مورد رفتار کسی قضاوت نکنیم ….

+ مراقب آبروی دیگران باشیم؛ آبرو از با حرمت ترین ها نزد خداست.

خط قرمـــــــــــــــــــــــــز: مراقب باشیم اینها جبران ناپذیرند

شما چه نکاتی در این تصویر می بینید؟